Relaties
De beleving
Waar eerst een uitbreiding van mogelijkheden, zelfs van persoonlijkheid
lijkt te bestaan door romantische liefde, verkrampen we al snel weer. De Stones
willen dit oplossen door je bewust opnieuw open te
stellen naar je partner; Knibbe adviseert het gevoel van afgescheidenheid niet
te snel te onvluchten, maar er diep in door te dringen.
b.h.
Stone:
Als baby waren wij erg kwetsbaar. We hebben onze
persoonlijkheid ontwikkeld om ons tegen die kwetsbaarheid te beschermen. Bepaalde
aspecten van onszelf hebben we daartoe verdrongen. Vaak kiezen we partners die
die onbewuste aspecten van onszelf juist sterk in hun karakter lijken te
hebben. En in het begin van een romantische relatie durven we zelf kwetsbaarder
te zijn. We voelen ons meer geaccepteerd (we accepteren meer stukken van
onszelf dan daarvoor.) Wanneer we ons echter gekwetst gaan voelen door onze
partner of er komt meer druk op de relatie te staan door externe
omstandigheden, vallen we weer terug op onze eigen overlevingspatronen en
keuren we de verdrongen aspecten van onszelf, en daarmee wat we aantrekkelijk
vonden in onze partner weer af.
Waren we bijv. eerst blij met de sociale vaardigheid en de flexibiliteit
van onze partner, nu verwijten we hem of haar onnodig geklets met Jan en
alleman en inconsequent gedrag.
M.a.w.:Waar je
eerst voor valt, wordt later je grootste ergernis.(b.h.)
Als we op zo’n punt zijn aangeland, wat kunnen we dan doen? In de
eerste plaats weer kwetsbaar durven zijn: durven zeggen dat een bepaalde
opmerking ons pijn heeft gedaan, of dat we bang zijn voor de nieuwe
omstandigheden waar we in terecht zijn gekomen - het kopen van een huis, het
krijgen van een kind, bijvoorbeeld.
In de tweede plaats ons realiseren dat wat we nu afkeuren in onze partner hetzelfde
is als wat we vroeger zo op prijs stelden en
proberen te achterhalen welk deel van onszelf er toen zo blij mee was.
Vrij
naar: Hal and Sidra Stone:
Embracing all our selves
Knibbe
Kleine
irritaties over je partner kunnen hun oorsprong vinden in het zo anders zijn
van hem of haar. Dat vormt een bedreiging voor het gevoel van ‘samen zijn’.
Wanneer je deze bedreiging durft te laten bestaan en verder onderzoekt kun je
in een gevoel van eenzaamheid komen, een besef dat je altijd alleen zult zijn
in het universum. Durf je in deze leegte te blijven dan kan het gevoel van
helemaal-op-jezelf-aan-gewezen-zijn ruimte geven aan gevoelens van autonomie,
kracht, zelfrespect en uniciteit. Je zult dan tevens ervaren dat je niet alleen
uniek bent, maar tegelijk op een dieper niveau verbonden met alles en iedereen,
dus ook met je partner.
Vrij naar Hans
Knibbe
De mannelijke hersenen blijken tekenen
van gevaar eerder en beter aan te voelen dan vrouwen, vrouwen zijn daarentegen beter in staat in te schatten wat er in een
ander omgaat. Mannen bestrijden het gevaar door agressie, vrouwen vinden
veiligheid door aardig te zijn.
Zie verder: idee-pmc