hoofdpagina            

artikelen

 

 

Verzet

 

Vaak hebben we meer last van ons verzet tegen dingen die gebeuren dan van de dingen zelf.

Neem bijvoorbeeld kietelig zijn, als je jezelf probeert te kietelen, zal dat niet goed lukken, waarom niet? Omdat je je niet verzet. Als het je lukt om je ook niet te verzetten als een ander je kietelt, zul je dat speciale gevoel dat kietelen oproept niet ervaren.

 

Je kunt het ook proberen door als het koud is buiten, met te weinig kleren aan heel even naar buiten te gaan. Op het moment dat je je niet verzet tegen de kou, maar het als ervaring accepteert heb je er tijdelijk weinig last van.

 

En heb je bij slapeloosheid niet veel meer last van jouw verzet ertegen, ‘ik moet morgen fit zijn, ik moet nu slapen’ dan dat die paar uur slaaptekort nu werkelijk zo ernstig is?

Bovendien houdt het je opwinden over je slapeloosheid je nu juist wakker.

 

Misschien wind je je op over sommige dingen die in de wereld gebeuren. Je hebt een gevoel van ergernis of boosheid. Als je accepteert dat de wereld nou eenmaal is zoals die is, wat voor vreselijke zaken er ook gebeuren, zul je niet boos zijn. En juist doordat je zelf in harmonie bent, vind je wellicht eerder een middel om iets aan die misstanden te doen. Dit geldt ook voor de ‘kleine wereld om je heen’, jouw contacten. Doen ze iets wat jou stoort, komt er verzet bij je boven, kijk dan waar bij jou zelf die ergernis vandaan komt. Je voelt je bijv. niet serieus genomen of het gedrag van je partner doet je te veel denken aan gedrag van je ouders waar jij vroeger last van had. Het is je ego dat in opstand komt.

 

Hetzelfde gaat op voor eigen psychologische problemen. Mensen hebben de neiging om in verzet te gaan tegen het probleem dat ze hebben. Het zou er niet moeten zijn. Ze hebben dus vaak niet alleen last van het probleem zelf, maar ook van het feit dat zíj dat probleem hébben. Stel dat je verlegen bent, en je daarvoor schaamt. Je hebt dan in gezelschap niet alleen lást van je verlegenheid, maar je schaamt je ook nog eens een keer voor het feit dat je verlegen bént. Eigenlijk mag niemand het merken, dus wordt je bang en die angst maakt je nog meer verlegen.

Acceptatie van die verlegenheid  wil niet zeggen dat je nergens meer naar toe zou moeten gaan, maar dat je jezelf toestaat om verlegen te zijn. Het helpt om tegen zoveel mogelijk mensen te vertellen dat je verlegen bent.

 

Acceptatie, het opgeven van je verzet is ook een kernthema van veel religies. Het ‘Uw wil geschiede’.

Ook in de oosterse filosofie gaan veel verhalen daarover, bijv.:

Een mysticus, levend in een hutje in het bos bezat slechts twee dingen, een deken en een etensnap. Op een nacht komt er een dief en neemt de deken mee. Toen de mysticus dat bemerkte liep hij de dief achterna en zei: mag ik u mijn nap geven, die heeft U kennelijk over het hoofd gezien.

En neem het voorbeeld van Jezus en de overspelige vrouw, die op het punt staat om gestenigd te worden. Jezus gaat niet in verzet tegen de mensen die haar willen stenigen, hij zegt niet dat het de verkeerde methode is of dat overspel niet erg is.  Nee, hij accepteert de behoefte van de mensen om de vrouw te stenigen, hij accepteert dat zij het als een zonde van haar zien, en hij accepeert bijvoorbaat de zonden van de omstanders. Het enige wat hij doet, is de mensen confronteren met het feit dat ze met twee maten meten, de zonden van anderen willen bestraffen, maar hun eigen zonden het liefst willen vergeten. ‘Hij die zonder zonden is, werpe de eerste steen’. (Johannes 8)

Het begrip dat Jezus voor de situatie heeft, het zich niet boosmaken erover of zich verzetten, maakt dat hij open kan staan voor deze meesterlijke creatieve oplossing. Het maakt bovendien dat degenen die stenen wilden gooien, openstaan voor wat Jezus wil zeggen. Omdat Jezus zich niet tegen hen verzet, hoeven zij zich niet tegen Jezus te verzetten.

Ergens anders zegt Jezus: wie het zwaard heft, zal door het zwaard vergaan. Dat kun je misschien lezen als: wie zich verzet, krijgt last van dat verzet.

Op velerlei manieren worden mensen opgeroepen om hun verzet op te geven. Het idee dat wij onze eigen ouders zouden hebben uitgekozen, is een manier om het verzet tegen je ouders of tegen de dingen die je door hun hebt opgelopen, op te geven. Nog algemener vind je dat terug in het idee dat je zelf alles, maar dan ook alles creëert, of dat alles wat gebeurt goed is.

Moet je dan alles maar over je kant laten gaan? Je niet verzetten tegen het onrecht dat jou wordt aangedaan, of anderen in de wereld ondergaan? Er is hier sprake van een schijnbare paradox, het gaat om acceptatie én veranderen (als dat laatste mogelijk is). Zoals  je het kietelen kunt accepteren én de ander kunt vragen er mee op te houden.

© Bert Henning. 2007

 

Het is niet die blaffende hond die je uit je slaap houdt, het is jouw ergernis over die blaffende hond.

Bhagwan

 

Waar ikzelf weerstand tegen bood was dat mijn geld verdwenen was. Veel mensen zonder geld zijn gelukkig. Je lijdt alleen maar als je denkt dat je meer zou moeten hebben. Dat met je hoofd begrijpen is gemakkelijk, maar om werkelijk verandering te brengen moet er iets op energetisch nivo veranderen. Als je je hele leven tegen eenzaamheid vecht en daar de weerstand vanaf haalt blijft er eenzaamheid over, en dat is goed nog slecht. Als je in dit ogenblik geheel aanwezig bent met wat er is dan wordt dit ogenblik een verlicht moment. Leven wordt dan elk moment opnieuw de weerstand loslaten.

Arjuna Ardagh

 

 

Angst op zich is nooit het probleem. Het probleem is dat je ervan af wilt.

 'Inzicht' over Alexander Smit

 

Mensen met oorsuizen hebben de neiging ervoor weg te lopen, door stilte te vermijden bijvoorbeeld. Wij stellen ze er juist aan bloot. We leren ze om het suizen te accepteren.

universiteit Maastrich

Alles wat volledig wordt aanvaard brengt je naar de vrede, ook de aanvaarding dat je niet kunt aanvaarden, dat je je verzet.

  

Nin Sheng /  inzicht-nu

 

Door de realiteit te aanvaarden zoals deze is kunnen we een grote vrijheid en vreugde ervaren.

Byron Katie

 

If we apply the concept of acceptance to "the outside world", we accept what is -- in other words we notice it, we become aware of it without getting all worked up about it. We notice the corruption in business, in government, in human behavior. We notice the problems in our educational system. We notice that the environment has been polluted, and damaged. We notice these things without getting into a rage about them. We accept that these things are currently a reality.

However, accepting that they are a reality, doesn't mean lying down and "taking it". In other words, seeing (or accepting) that "something is" doesn't mean that we can't change it.

Acceptance and Then What?
by Marie T. Russell
.

 

 

Onderkant formulier

 hoofdpagina     artikelen