Geluk is ‘ja zeggen’.
Algemeen wordt aangenomen (Vonk; Deci & Ryank; Pink),
dat competent zijn op een bepaald
gebied, goede contacten hebben met
anderen, en vrij zijn om je eigen
beslissingen te nemen de belangrijkste ingredienten zijn voor ons geluksgevoel.
Ook de buitenwereld levert je momenten van geluk: schoonheid (natuur, kunst een mooi
doelpunt bij bijv. voetbal), goedheid: Moeder Theresa, Nelson Mandela, Ghandi) en rechtvaardigheid
(de ‘boef’wordt gepakt).
Wat ook uit de buitenwereld komt en ons een goed gevoel
geeft is waardering van anderen voor onszelf.
Dat is een oude waarheid: ‘wat ieder mens zoekt is aandacht
en waardering’.
Een bijzonder vorm van iets moois krijgen uit de
buitenwereld zijn toevalligheden die op je pad komen. Dan is er vaak niet
alleen dankbaarheid voor het feit zelf, maar voor een soort gevoel van
opgenomen zijn in iets hogers, iets groters.
Je zou al deze factoren onder één noemer kunnen brengen, nl.
het hebben van een goed gevoel, over
jezelf, over de wereld om je heen. Een volmondig ‘ja‘ kunnen zeggen.
En aangezien veel mensen zich liever gelukkig dan ongelukkig
voelen is het logisch om de vraag te stellen: kunnen wij iets doen om ons
geluksgevoel te verhogen, of vaker te hebben?
En dan lijken er twee mogelijkheden te zijn: die dingen nastreven
waarvan onderzoek zegt dat die je gelukkig maken: meer ‘Ja’ tegen jezelf kunnen
zeggen: zorgen dat je ergens goed in bent, zorgen dat je vrienden hebt, en niet
te veel afgaan op wat anderen vinden.
Een opleiding of een hobby die niet veel anderen hebben, of
waarin je uitblinkt kan helpen bij je competent voelen. Sommige mensen streven
het gevoel van competentie na door met name datgene te
doen waarvan ze zeker zijn dat ze het goed kunnen, anderen zoeken de uitdaging,
om het gevoel van iets nieuws onder de knie hebben gekregen ook dat trotse
gevoel oplevert.
Vrienden maken hangt deels van je persoonlijkheid af, maar je kunt
wellicht wel het aantal contactmogelijkheden uitbreiden, (meer kans aardige
mensen te ontmoeten) of je vaardigheid in het leggen van contacten verhogen.
En vrij zijn om je eigen
beslissingen te nemen: Voel of een beslissing uit je buik komt of uit je
hoofd.
Lukt het niet om dat gevoel van competentie, van waardering
te verkrijgen op een maatschappelijk acceptabele manier: geen goede opleiding,
afwijzing door tot de ´verkeerde´groep´ te behoren, dat kunnen mensen dat zoeken in
anti-maatschappelijk gedrag, en daaruit hun trots halen, en de waardering van
hun groepsgenoten: criminaliteit om met bling-bling indruk te maken; ‘kijk eens
wat ik durf’; zelfmoordterrorisme.
En wat je geluk brengt uit de buitenwereld, kun je ook vaker
op je programma zetten, meer naar kunst kijken en luisteren, meer in de natuur
zijn.
Respect van anderen is meestal niet zo makkelijk
‘af te dwingen’.
Maar je kunt wel kiezen voor bezigheden waarvan je verwacht
dat die dat zullen brengen: artiest zijn, in de politiek gaan, kortom een bn-er
proberen te worden, of bijv. ook vrijwilligerswerk
doen.
Het zijn allemaal middelen tot een doel. En het doel is een
goed gevoel, een ja-gevoel over jezelf en de wereld hebben of krijgen.
Kun je dat doel ook niet bereiken zonder of in ieder geval
met minder van die middelen?
Ik denk dat daar het antwoord op is: meer stilstaan bij de
dingen waar jezelf al trots op kunt
zijn en meer stilstaan bij wat de buitenwereld reeds
aan moois te bieden heeft. Meestal wordt het gevoel dat je krijgt door iets
goeds uit de buitenwereld geformuleerd als dankbaarheid.
Maar blijdschap is ook goed: ik ben
blij dat de zon schijnt.
Maar je kunt nog een stap verdergaan: het loslaten van
behoeftes, en dan m.n. dus de behoefte aan erkenning en waardering, zowel die
van anderen als die van jezelf.
Dat is dus eigenlijk het loslaten van het ego. Je komt dan in het gebied waar
het oordeel, de vraag van ‘ben ik o.k.’ of ‘ben ik niet o.k.’ niet meer
bestaat. Er is in die zin geen ‘ik’ meer. Er is alleen een waarnemer, zonder
voorkeuren. Zie: Geluk in esoterische zin
Voor concrete oefeningen zie: Geluk kun je
maken
©