home         artikelen psychologie          artikelen spiritualiteit             

 

 

Geluk in esoterische zin

 

De psychologische geluksfactoren: goede contacten met anderen, bekwaamheid en invloed op je eigen leven kunnen uitoefenen lijken vervuld te moeten worden alvorens een volgend stadium, dat van het esoterische geluk te kunnen bereiken. Of zoals sommigen dat zeggen: je moet eerst een sterk ego hebben ontwikkeld alvorens je dat kunt laten vallen.

In het oosten is het niet ongebruikelijk dat iemand eerst een gezin sticht, zich inzet voor zijn beroep en het vergaren van rijkdom om dan later dat alles de rug toe te keren om zich alleen maar bezig te houden met zijn spirituele ontwikkeling.

 

Aan het nastreven van de alledaagse geluksfactoren zijn ook nadelen verbonden:

Goede contacten houdt vaak in het zoeken naar bevestiging, populariteit en liefde en kan manipulatie en claimgedrag in de hand werken.

Bekwaamheid en invloed kunnen verworden tot machtsmisbruik, tot concurrentie, het aftroeven en ondermijnen van tegenstanders.

 

Bovendien is het geluk zoals ons dagelijks leven dat ons biedt altijd tijdelijk: Hoe lang was U stralend blij met het behaalde diploma, uw trouwdag, uw nieuwe vriend of vriendin, een bijzondere prestatie in uw werk? We kunnen in de vakantie verrukt zijn over een bepaald uitzicht en na een paar dagen doet het ons niet zo veel meer.

 

De jacht op geluk doet ook vermoeden dat er een element van compensatie inzit. Compensatie voor een onderliggend gevoel van kwetsbaarheid, van weinig voorstellen. Je bent slechts één van de 6 miljard mensen hier op aarde, en wat stelt die pakweg 80 jaar dat je hier rondwandelt voor op de eeuwigheid?

 

Esoterisch geluk, voor zover ik het begrijp, zit in het overstijgen van de dualiteit tussen succes en falen, tussen gewaardeerd en bekritiseerd worden, tussen zelfstandigheid en afhankelijkheid. Tussen leven en dood.

Een onthecht zijn dus. Een overgave aan het leven. Aan God, zo je wilt. Er is wat er is, er gebeurt wat er gebeurt en je doet wat je doet. Zonder evaluatie, zonder de begrippen goed en kwaad.

 

Daar is een mooi verhaal over. Er was ergens een boer, met een flinke zoon, en de buren zeiden tegen de boer: wat moet jij blij zijn met je zoon, die zo flink op het land werkt. De boer, hij haalde zijn schouders op. Toen viel de zoon van zijn paard en werd kreupel, waarop de buren ach en wee jammerden: buurman wat erg voor je. En de boer, hij haalde zijn schouder op. Vervolgens raakte het land in oorlog en alle jongemannen werden opgeroepen voor de strijd, behalve de kreupele zoon. De buren: wat een geluk buurman, dat jouw zoon niet mee hoeft. De boer, hij haalde zijn schouders op. De oorlog was een succes en de  jongemannen uit het dorp kwamen rijk beladen met buit terug. Je snapt het al: de buren: och buurman, wat zonde dat jouw zoon niet meekon. En de boer…

 

Bhagwan waarschuwde dat het geforceerd loslaten van ons streven naar populariteit en succes geen zin heeft. Dan blijft er strijd in jezelf bestaan. Zolang die behoefte er is, is die er; oordeel niet. Alleen zien dat het ons menselijk streven is, het verzamelen van schatten op aarde die je niet mee kunt nemen, kan het belang daarvan temperen. En het verlangen doen opkomen naar een puur zijn, naar een diepe vrede in jezelf die los staat van je eigen verrichtingen, en van de omstandigheden.

 

En ondertussen het o.k. vinden dat je gewoon mens bent met menselijke behoeftes aan veiligheid en 'iemand zijn'.

 

Misschien is dat wel de betekenis van de uitspraak van Jezus: ik ben een zoon des mensen en een zoon van God. 

 

© Bert Hendriks, 2004

 

 

In de esoterie groeien goede contacten met je geliefde, vrienden en familie tot houden van iedereen, zonder iets terug te verwachten. Invloed op je eigen leven wordt tot weten dat je voor een groot deel je eigen leven creëert door de manier waarop je denkt, door wat jij gelooft. Bekwaamheid verliest het strijdelement en wordt tot dienstvaardigheid.

Alberto del Niente al Nada

 

 

Er bestaan twee vormen van geluk.
De eerste is het geluk dat je gewoonlijk in de wereld ervaart.

Maar dat kan niet bestaan zonder zijn tegendeel, pijn. Omdat het niet echt is heeft het een tegendeel nodig om te kunnen bestaan.

De tweede vorm van geluk, is ons geboorterecht al ervaren we dat meestal niet zo.

Het wordt het Koninkrijk der Hemelen genoemd. Het heeft geen enkele stimulans van buitenaf nodig, het is er gewoon. We hoeven er niets voor te doen. Omdat dit type geluk echt is, heeft het geen tegendeel nodig. De enige manier om het te ervaren is stil en vredig in het hier en nu te zijn.

 

The daily guru 

 

 

Onder het buitenkantgeloof, waarin tradities, samenkomsten en gezelligheid de boventoon voeren, kent de mens een andere wereld. Daar is geen vaststaand godsidee, geen maatschappelijk prestige, niets wat versterkt of steunt. Deze wereld is leeg, omdat het de opheffing is van ons schijnleven, van onze gedrevenheid om er bij te horen, succes te oogsten, waardering te krijgen. En vanuit deze leegte kun je op zoek gaan naar een diepere waarheid, een ander niveau van leven.

 

Vrij naar Thije Twijnstra: Geloof uit verlangen naar zekerheid. 
in: Bres 223.

 

 

Probeer niet om vanuit je persoonlijkheid het leven naar je hand te zetten, maar om je over te geven aan dat wat is.

 

Vrij naar: puresilence

 

 

De redding van de lijdende mens ligt niet in een versterken van de autonomie of het vergroten van zijn mogelijkheden, maar ligt in het herontdekken van zijn inwendig leven, waarin hij afdaalt, of opstijgt tot zijn eigen oorsprong.

 

Uit: Jan Roza: Verlies en Zin

 

 

home         artikelen psychologie           artikelen spiritualiteit             reageren