home artikelen psychologie artikelen spiritualiteit
reageren
De psychologische geluksfactoren: goede
contacten met anderen, bekwaamheid en invloed op je eigen leven kunnen uitoefenen
lijken vervuld te moeten worden alvorens een volgend stadium, dat van het
esoterische geluk te kunnen bereiken. Of zoals sommigen dat zeggen: je moet
eerst een sterk ego hebben ontwikkeld alvorens je dat kunt laten vallen.
In het oosten is het niet ongebruikelijk
dat iemand eerst een gezin sticht, zich inzet voor zijn beroep en het vergaren
van rijkdom om dan later dat alles te rug toe te keren en zich alleen maar
bezig houdt met zijn spirituele ontwikkeling.
Aan het nastreven van de alledaagse geluksfactoren
zijn ook nadelen verbonden: zoeken naar bevestiging, populariteit en liefde kan
manipulatie en claimgedrag in de hand werken. Invloed ten gunste van eigen
voordeel kan verworden tot machtsmisbruik, en competentie tot concurrentie, het
aftroeven en ondermijnen van tegenstanders.
Bovendien is het geluk zoals ons dagelijks
leven dat ons biedt altijd tijdelijk: Hoe lang was U stralend blij met het
behaalde diploma, uw trouwdag, uw nieuwe vriend of vriendin, een bijzondere
prestatie in uw werk? We kunnen in de vakantie verrukt zijn over een bepaald
uitzicht en na een paar dagen doet het ons niet zo veel meer.
De jacht op geluk doet ook vermoeden dat er
een element van compensatie inzit. Compensatie voor een onderliggend gevoel van
kwetsbaarheid, van weinig voorstellen. Je bent slechts één van de 6 miljard
mensen hier op aarde, en wat stelt die pakweg 80 jaar
dat je hier rondwandelt voor op de eeuwigheid?
Esoterisch geluk, voor zover ik het
begrijp, zit in het overstijgen van de dualiteit tussen succes en falen, tussen
gewaardeerd en bekritiseerd worden, tussen zelfstandigheid en afhankelijkheid.
Tussen leven en dood.
Een onthecht zijn dus. Een overgave aan het
leven. Aan God, zo je wilt. Er is wat er is, er
gebeurt wat er gebeurt en je doet wat je doet. Zonder evaluatie, zonder de
begrippen goed en kwaad.
Daar is een mooi verhaal over. Er was
ergens een boer, met een flinke zoon, en de buren zeiden tegen de boer: wat moet
jij blij zijn met je zoon, die zo flink op het land werkt. De boer, hij haalde
zijn schouders op. Toen viel de zoon van zijn paard en werd kreupel, waarop de
buren ach en wee jammerden: buurman wat erg voor je. En de boer, hij haalde
zijn schouder op. Vervolgens raakte het land in oorlog en alle jongemannen
werden opgeroepen voor de strijd, behalve de kreupele zoon. De buren: wat een
geluk buurman, dat jouw zoon niet mee hoeft. De boer, hij haalde zijn schouders
op. De oorlog was een succes en de jongemannen uit het dorp kwamen rijk
beladen met buit terug. Je snapt het al: de buren: och buurman, wat zonde dat
jouw zoon niet meekon. En de boer…
Bhagwan waarschuwde dat het geforceerd
loslaten van ons streven naar populariteit en succes geen zin heeft. Dan blijft
er strijd in jezelf bestaan. Zolang die behoefte er is, is die er; oordeel
niet. Alleen zien dat het ons menselijk streven is, het verzamelen van
schatten op aarde die je niet mee kunt nemen, kan het belang daarvan temperen.
En het verlangen doen opkomen naar een puur zijn, naar een diepe vrede in
jezelf die los staat van je eigen verrichtingen, en van de omstandigheden.
En ondertussen het o.k. vinden dat je
gewoon mens bent met menselijke behoeftes aan veiligheid en 'iemand zijn'.
Misschien is dat wel de betekenis van de
uitspraak van Jezus: ik ben een zoon des mensen en een zoon van God.
© Bert Hendriks, 2004
In de esoterie groeit betrokkenheid bij je geliefde, vrienden en familie
tot houden van iedereen, zonder iets terug te verwachten. Invloed op je eigen
leven wordt tot weten dat je voor een groot deel je eigen leven creëert door de
manier waarop je denkt, door wat jij gelooft. Competentie verliest het
strijdelement en wordt tot dienstvaardigheid.
Er bestaan twee vormen van geluk.
De eerste is het geluk dat je gewoonlijk in de wereld ervaart.
Maar dat kan niet bestaan zonder zijn tegendeel, pijn. Omdat het niet echt
is heeft het een tegendeel nodig om te kunnen bestaan.
De tweede vorm van geluk, is ons geboorterecht al ervaren we dat meestal
niet zo.
Het wordt het Koninkrijk der Hemelen genoemd. Het heeft geen enkele
stimulans van buitenaf nodig, het is er gewoon. We hoeven er niets voor te
doen.Omdat dit type geluk echt is, heeft het geen tegendeel nodig. De enige
manier om het te ervaren is stil en vredig in het hier en nu te zijn.
The daily guru
Onder het buitenkantgeloof, waarin tradities,
samenkomsten en gezelligheid de boventoon voeren, kent de mens een andere
wereld. Daar is geen vaststaand godsidee, geen maatschappelijk prestige, niets
wat versterkt of steunt. Deze wereld is leeg, omdat het de opheffing is van ons
schijnleven, van onze gedrevenheid om er bij te horen, succes te oogsten,
waardering te krijgen. En vanuit deze leegte kun je op zoek gaan naar een
diepere waarheid, een ander niveau van leven.
Vrij naar Thije Twijnstra: Geloof uit verlangen naar zekerheid.
in: Bres 223. www.bresmagazine.com
Probeer niet om vanuit je persoonlijkheid het leven naar je hand te
zetten, maar om je over te geven aan dat wat is.
Vrij naar: puresilence
De redding van de lijdende mens ligt niet in een versterken van de
autonomie of het vergroten van zijn mogelijkheden, maar ligt in het
herontdekken van zijn inwendig leven, waarin hij
afdaalt, of opstijgt tot zijn eigen oorsprong.
Uit: Jan Roza: Verlies en Zin
home artikelen psychologie artikelen spiritualiteit
reageren