Wat elke kerkelijke stroming
met anderen gemeen heeft is het geloof in een hogere macht, en het geloof dat
door verering en 'goed' te leven deze hogere macht te beïnvloeden is voor onze
eigen doeleinden.
Dit lijkt erg veel op wat we
als kind naar onze ouders toe deden. Het Christendom
spreekt dan ook veelvuldig over vader en kinderen. Maar op een gegeven moment verlaten
we het ouderlijk huis, en we gaan op zoek naar onze eigen identiteit, waarheid,
waarden en normen. Er lijkt een parallel met het leegstromen van de kerken en
de grote vlucht die het individuele zoeken, buiten de oude verbanden om, neemt.
Spiritualiteit bloeit als
nooit te voren.
Sommige mensen gaan, als ze
het ouderlijk huis verlaten een nieuw verband aan,
stichten een gezin. Zo zien we ook dat er nieuwe 'kerken' worden opgericht,
bijv. rond de Cursus in wonderen of Neale Walsch.
Maar steeds meer mensen
blijven alleen, terwijl ook steeds meer mensen spiritueel het accent leggen op
de eigen individuele beleving. In plaats van nieuwe waarheden van anderen over
te nemen, zoeken zij hun eigen diepste kern.
Om die kern te bereiken
moeten alle sluiers die er voor zitten worden opgeruimd. We moeten niet alleen
oude, maar we moeten alle concepten overboord gooien. Concepten verhinderen ons
om de werkelijkheid te zien.
Zo
horen we bijv. niet het werkelijke geluid van een
auto, maar we denken meteen: o, een auto. Draagt iemand een hoofddoek dan zie
we niet meer deze mens, maar een intellectueel idee: een moslima. En een
concept van God, verhindert ons om God te ervaren.
Ons denken en ons gedrag
wordt heel sterk bepaald door wat we vroeger hebben meegemaakt.
Ook die vormen filters
waarmee we de wereld om ons heen en onszelf ervaren. Willen we werkelijk tot
onze kern doordringen dan moeten we ook dat opruimen. Schoon worden, ons
ontdoen van ons verleden.
Zijn we zover dan wordt ons
gedrag niet meer ingegeven door onze ideeën, concepten, ervaringen uit het
verleden, of verwachtingen van de toekomst. Een onmiddellijke ervaring van
waarheid, die niet in woorden valt te vatten, valt ons te deel. We krijgen een
diepe verwondering, 'verering' voor het hele universum en kunnen niet anders
dan 'goed' zijn, want alles wat daarvan afwijkt, versluiert ons diepste weten.
Wat de kerk van buitenaf probeerde op te leggen, wordt nu een zelfervaren
waarheid, een niet anders meer willen.

Om los te komen uit
vaststaande concepten en ideeën over onszelf kan het helpen om eens het
tegendeel te doen van wat je gewend bent. Ben je politiek links, verdedig dan
eens rechtse standpunten. Ben je atheïst, vertel mensen dat God bestaat, ben je
altijd tiptop gekleed, draag eens een week lang een spijkerbroek. Denk je
altijd eerst aan een ander, wees een tijdje een egoist.