home        

 

artikelen psychologie         

 

artikelen spiritualiteit             

 

 

Gestalttherapie

 

Een gestalttherapeut helpt je om bepaalde delen van je zelf met elkaar te laten praten.

Diezelfde ingang wordt ook gebruikt bij het duiden van dromen.

Elk belangrijk onderdeel van een droom wordt als een ik-stuk gezien.

Door je in al die stukken in te leven kan er veel duidelijk worden.

 

Maar je kunt dat identificeren ook doen met een voorwerp: bijv. ik ben een pennenbakje. Ik heb allerlei nuttige dingen in mij, en soms haalt iemand er eentje uit om te gebruiken.

 

Deze techniek nu wordt ook gebruikt bij het zgn. esoterisch bijbellezen.

Het esoterische slaat op kennis die van binnen zit. Niet aangeleerde, overgedragen kennis, maar een geheel eigen weten. Zo kun je de parabelen van Jezus op een heel andere manier lezen.

Bijv.: de parabel over het verloren schaap*: ik heb wel honderd stukken in mijzelf (de honderd schapen), zo ben ik vader, echtgenoot, zoon, werknemer, vrijetijdsvoetballer en ga zo maar door.

Op al die gebieden speel ik een bepaalde maatschappelijke rol.

Maar er is één stuk in mij dat niet meedoet met de kudde, die zijn eigen weggaat. 

Dat heel erg authentiek is, zijn eigen weg gaat. Misschien is dat wel mijn diepste kern.

En terwijl ik dat stuk volg, komt ‘de vader’, het goddelijke mij zoeken.

En dat stuk in mij is hem meer waard dan alle andere dingen die ik kan en doe.

(b.h)

 

Wat mens onder u, hebbende honderd schapen; en een van die verliezende, verlaat niet de negen en negentig in de woestijn, en gaat naar het verlorene, totdat hij hetzelve vinde?

Lukas 15

 

 

 Een voorbeeld.

 

Ik heb van kinds-af-aan last gehad van mijn benen. Ik heb vaak pijn in mijn knieën, en juist daardoor ben ik lichaamsgericht therapeut geworden.

Toch vergeet ik vaak om die technieken op mijzelf toe te passen.

Toen ik gisteren weer last had van mijn linkerknie besloot ik om er nu eens echt aandacht aan te besteden.

 

Ik zat op de grond met mijn linkerbeen languit gestrekt.

Ik nam een minuut de tijd om te voelen hoe mijn been aanvoelde.

Vervolgens gebruikte ik mijn handen om te voelen wat mijn been wilde dat ik er mee zou doen. Ik voelde de pijnlijke plekken en begon die vriendelijk en liefdevol te masseren.

 

Ik vroeg aan mijn been om mijn handen te vertellen wat het wilde en ik vroeg aan mijn handen om aan mij door te geven wat mijn been vertelde.

Ik 'hoorde' mijn been zeggen: Ik ben moe en ik voel me onvoldoende gesteund bij de zware lading die ik moet dragen. Wat mijn been ook zei was: ik voel me wat genegeerd en er wordt maar klakkeloos aangenomen dat ik mijn werk doe, ik heb niet het gevoel dat ik voldoende wordt gewaardeerd voor de zware taak die ik heb.

 

Hm, dacht ik, dat is niet zo verschillend van wat de rest van mij soms zegt.

 

Vervolgens gebruikte ik mijn handen om antwoord te geven aan mijn been.

Met mijn handen drukte ik uit: Ik hou van je.

 

Daarna zei ik: het spijt me dat ik je te weinig aandacht en waardering heb gegeven. Met mijn aanraking liet ik weten: Ik geef echt om je en van nu af aan wil ik een beter contact met je onderhouden. En: Ik hoor graag van je, zonder dat je eerst naar me hoeft te schreeuwen door middel van pijn.

 

Na een poosje hoorde ik een zacht gefluister: Ik hou van je, en ik heb me erg alleen gevoeld, verlangend naar het moment dat je er voor me zou zijn. Dank je wel voor jouw zorg naar mij toe.

 

Deze ervaring gaf me een gevoel van heelheid en gezond zijn.

Een voelde me één met mijzelf, voelde liefde voor mijzelf.

 

Voor de ervaring die ik beschrijf  heb je geen uitgebreide opleiding nodig. Alles wat je nodig hebt is een beetje tijd en de bereidheid om jezelf en je behoeften positief tegemoet te treden.

Uiteindelijk is de belangrijkste persoon om een relatie van liefde en dienstbaarheid mee te hebben jezelf. Er is niemand belangrijker om van te houden dan jijzelf.

 


© Charlie Badenhop. Hong Kong, 2005.

 

 

Zie ook: Pauline Connolly: The Here and Now in Gestalt therapy

 

naar hoofdpagina